Our house, in the middle of the street

20160823_165111_zpstbvyqwsy

Nuja aan het eind van de straat eigenlijk. Maar het is zover! Ons huis. De verkoop is bijna rond, de renovatie aanvraag is verwerkt aan het worden en de afbraak en opbouw kunnen bijna beginnen. Het huis zelf heeft een grote emotionele waarde voor mij. Mijn grootvader is er geboren en opgegroeid, mijn vader en ooms zijn er geboren en opgegroeid en ik ben er deels opgegroeid. Het is eigenlijk een erfstuk en onze geschiedenis  in grote vorm. Mijn vader en oom zijn het er niet overeens maar het zou in 1909 of 1911 gebouwd zijn, mijn overgrootouders woonden er en hadden er vijf kinderen, waarvan mijn grootvader de jongste. De zus van mijn opa en hijzelf deelden het op waarna ze naast elkaar woonden en de zus er een buurtwinkel had. Nu zijn de zus en mijn grootvader overleden, renoveerde de kleindochter van de zus haar stuk om er in te wonen en nu gaan wij het stuk van de opa renoveren. Een echte familiestuk dus, dat toekomstige huis van mij.

20160823_164718_zpsmgtuqzzn

Mijn papa was ooit schattig Seg! 

Het huis staat dus op een hoek, op de hoek woont dus nu mijn achternicht, naast het huis van mijn achternicht staat mijn vader’s huis, en dan aan de andere kant grenst ons stukje. Op de foto zie je mijn grootvader, in zijn jonge glorie tijd, mijn oudste nonkel en dat kleinste ventje is mijn vader. Mijn grootvader, Pepe voor mij, was mijn grootste held. Ik liep daarheen sinds ik stappen kon en was daar dan ook het grootste deel van mijn jong leven te vinden. Ik kreeg van hem oude radio’s en strijkijzers in handen om uiteen te vijzen, mocht meerijden op de tractors en was altijd met hem te vinden in de tuin. Aanwezig zijn in het huis en tuin van de opa is dan voor mij dan ook echt Thuis zijn.

20160823_164652_zpsii3tebch

Voor de achterdeur, waar ons schuifraam komt. Met oma Judith die ik nooit mogen kennen heb spijtig genoeg.

Het maakt me dan ook enorm gelukkig dat vriendlief bereid is het te renoveren samen met mij en er nu ons huisje van te maken. Niet iedereen zou ervoor bereid zijn he, naast de schoonpapa te gaan wonen. Het maakt wel, zo’n oud huis, dat er enorm veel aan te doen is. Vloeren uitgraven, achterbouw slopen en herbouwen, verwarming, isolatie, nieuw dak,  nieuwe electriciteit, badkamer (vooral een binnentoilet!), nieuwe ramen… Noem het op en het moet gebeuren.

FB_IMG_1471965913769

Maar het wordt nu ons huisje, het huis waar ik mijn zorgenvrije jeugd doorbracht. Op den buiten gelijk dat ze zeggen. Dat huisje met al mijn mooie herinneringen. Waar ik uren in oorlogsboeken keek met opa, naar de verhalen over neerstortende vliegtuigen luisterde met open mond, waar ik speelde met opa’s kat die drie maand ouder was dan ik en ik 16 jaar mocht kennen. Die dikke gezellige oude kater die mijn ijsje stal als ik als kind van zes even niet oplette. Het huis dat altijd Vichy en ijs koekjes bevatte speciaal voor mij. Het huis waar ik leerde voor dieren zorgen en de raad kreeg de nieuwe zwerfkat geen eten te geven want “als je ze een keer eten geeft blijft ze” waarna opa stiekem zelf een schoteltje eten buitenzette. Waar ik verdedigd werd als 16 jarige en het te bont had gemaakt met wegblijven in het weekend. Waar opa geheimen hield voor me als ik 18 en ouder was en eens knipoogde als vader vragen stelde met de vraag welk uur ik thuis was. “Ik zal maar zwijgen tegen u pa zeker, kom neemt u een pintje en kijk wat tv met mij”. Ach… die opa van me, een uit de 1000. En het maakt me dan ook gelukkig dat we binnen al die werken daar gaan wonen. Zo ben en blijf ik waar ik geboren ben, net zoals blijkbaar de gewoonte is, in die familie van me. Wij gaan nooit echt ver zoals je wel merkt. Het is hier te goed, op dat hoekje van ons.

Advertenties

4 gedachtes over “Our house, in the middle of the street

    • JuffrouwEigenzinnig zegt:

      Ik ben er me van bewust. Maar ik ga de moestuin gebruiken als ontspanning. En gewassen zetten die niet veel onderhoud of wieden vergen. Pompoen en courgette bevoorbeeld. Komkommers had ik ook niet veel omzien naar. Rijtje snijsla,tomatenplanten. Veel mulch. Denk na uren binnenzijn een half uur tuin ontspannend kan zijn. En desnoods groenbemester zodat mijn grond gezonder word en blijft. We zien wel. Veel makkelijke mogelijkheden. En anders leen ik aan mijn Stiefmama wat grond. Kan zij partijtje koken uit de tuin nadien voor ons werkmensen 🙂

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s