Our house, in the middle of the street

20160823_165111_zpstbvyqwsy

Nuja aan het eind van de straat eigenlijk. Maar het is zover! Ons huis. De verkoop is bijna rond, de renovatie aanvraag is verwerkt aan het worden en de afbraak en opbouw kunnen bijna beginnen. Het huis zelf heeft een grote emotionele waarde voor mij. Mijn grootvader is er geboren en opgegroeid, mijn vader en ooms zijn er geboren en opgegroeid en ik ben er deels opgegroeid. Het is eigenlijk een erfstuk en onze geschiedenis  in grote vorm. Mijn vader en oom zijn het er niet overeens maar het zou in 1909 of 1911 gebouwd zijn, mijn overgrootouders woonden er en hadden er vijf kinderen, waarvan mijn grootvader de jongste. De zus van mijn opa en hijzelf deelden het op waarna ze naast elkaar woonden en de zus er een buurtwinkel had. Nu zijn de zus en mijn grootvader overleden, renoveerde de kleindochter van de zus haar stuk om er in te wonen en nu gaan wij het stuk van de opa renoveren. Een echte familiestuk dus, dat toekomstige huis van mij. Lees verder

Persoonlijke update, even vrijaf of toch niet?

fb_img_1466160523861_zpskog30txg

Door de nieuwe uurregelingen op mijn werk kunnen we minder overuren werken, wat ook betekent dat we minder kunnen opsparen. Daar ik er nog een heleboel staan had en we ook verplicht tegen eind juni op 20 overblijvende verlofdagen moeten staan ben ik twee weken thuis. Heerlijk zo’n verlof alleen thuis zou je denken. Niets is minder waar helaas.

Voorbereidend verlof, zo noem ik het. Aangezien we nu een moestuin hebben is daar wel altijd iets in te doen. Ook is hier het volgend probleem. We wonen in het huis van mijn vader, die weliswaar inwoont bij zijn vriendin maar zowat alles wat hij ooit gehad heeft bijhield. Ook zijn mijn oudste nonkel en grootvader reeds overleden en hun bezittingen zijn ook grotendeels bij ons terecht gekomen. Bedenk daarbij dat ik in mijn vorige relatie vier jaar samenwoonde in de stad en het grootste deel van de inboedel door mij gekocht was. Ik heb dit dan ook maar weer meegesleept naar mijn huis van oorsprong toen ik bij het afspringen van die relatie weer in mijn “leeg” ouderlijk huis kwam wonen. Reken daarbij een vriend die sinds het begin van onze relatie ook elke week een zak gerief meebracht. Ook lopen er hier drie katten en zit er een konijn te knorren in de keuken. Het ouderlijk huis is geen villa, ook niet klein maar zie je het probleem al komen? Lees verder

Het prille begin

En zo werd Juffrouw Eigenzinnig geboren. Nu ja al even geleden hoor, zo’n 27 jaar ongeveer. Mijn interesse’s zijn in die 27 jaar al meermaals verandert. Van een halve jongen die altijd buiten met opa en in het werkhuis speelde of aan het lezen, eens de tienerjaren in een uithanger en niet zo ijverige studente die liever uitsliep dan leerde. De eerste stapjes in de werkwereld kwamen met een passie voor make up en kleren en nutteloze dingen en luieren, vrolijk als ik was dat er zich geen taken of nood aan nachtelijke leersessies meer aanbod.

Nu ik 27 ben, een vaste relatie heb die gepaard gaat met samenwonen, het huishouden regelen en veel planning van mij afhangt ben ik ineens een stuk volwassener geworden. Dat gaat dan ook samen met een verandering van levensstijl en hobby’s. Zo zijn mijn vriend en ik klaar voor kinderen, gaan we opa’s huis renoveren en ben ik begonnen aan een moestuin. Het graag lezen zit er wel nog in, onveranderd in die 27 jaar. Al lees ik naast vele boeken ook graag blogs,  zoek ik veel op over renoveren en tuinieren en is dit dan ook vooral het ontspanningsmoment geworden. Vandaar dat het me ook leuk vond zelf een klein blogje bij te houden. En zo dat “juffrouw eigenzinnig ” hier vandaag het levenslicht ziet.

Ah kom, een mens moet toch iets van bezigheid hebben dat niet verplicht is.